vlak1.png

BONDEN EZINE #1

Clubkadercoach

Koninklijk Nederlands Korfbalverbond

Korfbalvereniging Fiducia ontving clubkadercoach met open armen

Meer mensen met meer plezier laten korfballen en blijvend de beste. Dat zijn de hoofdambities van het Koninklijk Nederlands Korfbalverbond (KNKV). Om deze doelen te behalen, stelt de bond de vereniging centraal en biedt het KNKV opleidingen aan trainers. Het uitdragen en uitvoeren van deze acties, die aansluiten bij de hoofdambities van het KNKV, sluit naadloos aan bij de taken die een clubkadercoach binnen een vereniging kan vervullen.

korfxxl.png
bal.png
arrow_right_red.png
tandwiel.png (copy)
vlak1.png

BONDEN EZINE #1

ClubKaderCoach

Een van de doelen vanuit het kernteam van de KNKV is dan ook om in de aankomende periode groot in te gaan zetten op trainersbegeleiding. En een van de ambities hierbij is om minstens 50 verenigingen aan de slag te laten gaan met trainersbegeleiding. De hoofdtaak van een clubkadercoach is dan om binnen een vereniging trainersbegeleiding op te zetten en te zorgen dat het ook wordt geborgd. De clubkadercoach is dus de ideale schakel voor een vereniging om een start te maken met trainersbegeleiding.

Flexibel
Mathilde Twelkemeijer begon in maart 2019 als clubkadercoach bij korfbalvereniging Fiducia in Utrecht. Zij las de vacature, haar interesse was direct gewekt. “Het betrof een functie die mij heel interessant leek, daar wilde ik mij graag voor inzetten,” zo legt ze uit. Dat je als clubkadercoach flexibel moet zijn en veel werkzaam bent in de avonduren en op zaterdagen, was voor Twelkemeijer geen probleem. “Ik heb eerder als reisleider gewerkt en ben van oorsprong een buurtsportcoach, maar heb ook altijd verder gedacht dan de sport zelf. Op welke manier breng je iets tijdens trainingen en wedstrijden en hoe ga je daar als trainer mee om? Als ik nu terugkijk op mijn tijd bij Fiducia, kan ik zeggen dat de bewustwording van dit proces ook daar heel mooi is gelukt.”

Spannende kennismaking
Terug naar het begin, inmiddels twee jaar geleden en nog in het pre-coronatijdperk. Twelkemeijer ging vol enthousiasme en met goede moed voor negen uur per week aan slag met haar nieuwe baan. “Fiducia is een warme vereniging en dat heb ik als erg fijn ervaren, want ik stapte toch als nieuweling zomaar binnen. Hoe dat in zijn werk ging? Door gewoon aan te sluiten bij een vergadering. Ja, natuurlijk is zo’n moment spannend, omdat het toch wel erg fijn is als het onderling klikt. Zoiets kan je namelijk niet forceren. Maar ik werd gelukkig met open armen ontvangen, want zowel het bestuur als de verschillende commissies waren van mening dat er meer ondersteuning voor het kader was gewenst.”

Er heerste binnen de vereniging dus allesbehalve angst voor de intrede van de clubkadercoach, maar ook de eerste kennismaking met (de rest van) het kader was best wel even spannend voor Twelkemeijer. “Gelukkig was dat gevoel snel weg, omdat ook de overige vrijwilligers binnen Fiducia mij wilde ondersteunen. Ook zij stonden echt open voor mijn komst.”

Met welke opdracht ging jij aan de slag?
“Om de trainers en trainsters binnen Fiducia meer te gaan begeleiden op het pedagogisch didactisch vlak. Het was namelijk duidelijk dat meerdere jonge trainers handvatten nodig hadden om hun vrijwilligerswerk nog beter te kunnen uitvoeren. Daarnaast was het ook aan mij om ervoor te zorgen dat het kader meer gezien zou gaan worden. Dat het voor iedereen binnen en buiten de vereniging duidelijk zou worden dat het trainer of trainster zijn een echte functie betreft, die je er niet automatisch zomaar even naast doet.”

Twelkemeijer, zelf in haar vrije tijd actief als rugbyer, richtte zich niet op de sportspecifieke, maar vooral de sportgenerieke aanpak. “Ik heb wel eens meegedaan bij trainingen hoor, maar ik heb vooral geobserveerd en geanalyseerd. Als je langs de kant staat, gaat dat een stuk makkelijker. En als ik een trainer begeleid, moet diegene zich niet aangevallen voelen op zijn of haar kennis over korfbal, ik blijf daarin bewust neutraal. Ik lette daarom niet op de sportspecifieke aanpak en kon zodoende alle aandacht geven op het pedagogisch-didactische vlak. Op die manier voerde ik met elke trainer goede gesprekken. Niemand hoefde zich aangevallen te voelen op het sportspecifieke vlak. Mede daardoor kunnen we met elkaar terugkijken op een succesvolle tijd.”

Waarden
Stap voor stap leerde Twelkemeijer de vereniging beter kennen en kreeg ze meer en meer zicht op de heersende cultuur. Zo kwamen er vanzelf andere onderwerpen ter sprake. “Wat zijn bijvoorbeeld de waarden binnen de vereniging en hoe wil je die door laten sijpelen binnen het beleid,” zo legt ze uit. “Zolang zulke onderwerpen bespreekbaar zijn, is dat een signaal dat er over na wordt gedacht.” En met resultaat: tijdens haar aanwezigheid werd het gangbaarder dat meer leden het jeugdtrainerschap op zich namen, om zo ook een steentje aan de vereniging bij te dragen.

Ruim anderhalf jaar nadat Mathilde aan haar Fiducia-klus begon, trok ze in november 2020 voor het laatst de deur achter haar dicht bij de korfbalvereniging. “Ondanks de bijzondere coronaperiode, heb ik een heel seizoen mee kunnen draaien en verschillende individuele gesprekken met trainers kunnen voeren. Die trainersbegeleiding verliep redelijk goed en is altijd gedragen binnen de vereniging. Zodoende heb ik het bij mijn vertrek ook mooi achter kunnen laten en meerdere kaders kunnen creëren. Hoewel ik goed besef dat dit een proces is dat altijd door blijft gaan, er verschijnen immers steeds weer nieuwe jeugdtrainers. Nee, ik heb niet overwogen langer te blijven. Ook omdat mijn aanwezigheid vanwege de coronacrisis al met drie maanden was verlengd. Ik wilde de borging en de kernwaarden van Fiducia net iets steviger en scherper neerzetten en die verlenging zorgde dat ik daarvoor extra tijd kreeg.”

De geldende maatregelen en beperkingen maakte dat Twelkemeijer, nu werkzaam als welzijnscoach en participatiemedewerker, nog niet terug is geweest. “Maar als het weer kan, ga ik zeker op de tribune zitten bij Fiducia. Ik heb vrijwel iedereen leren kennen, stuk voor stuk vrijwilligers die er echt voor wilden gaan en daar ook tijd in willen blijven investeren. Zodoende kon ik mijn kennis en kunde volop inzetten. Fiducia heeft daar vanaf het eerste moment voor open gestaan.”

“Fiducia is een warme vereniging en dat heb ik als erg fijn ervaren, want ik stapte toch als nieuweling zomaar binnen

knkv_mathilde_twelkem...
knkv_fiducia_3_.png
knkv_fiducia_4_kopie_...
bal.png (copy)
mouse_down_1.png (copy)

Korfbalvereniging Fiducia ontving clubkadercoach met open armen

Meer mensen met meer plezier laten korfballen en blijvend de beste. Dat zijn de hoofdambities van het Koninklijk Nederlands Korfbalverbond (KNKV). Om deze doelen te behalen, stelt de bond de vereniging centraal en biedt het KNKV opleidingen aan trainers. Het uitdragen en uitvoeren van deze acties, die aansluiten bij de hoofdambities van het KNKV, sluit naadloos aan bij de taken die een clubkadercoach binnen een vereniging kan vervullen.

vlak1.png

BONDEN EZINE #1

Clubkadercoach

tandwiel.png (copy)

Koninklijk Nederlands Korfbalverbond

Korfbalvereniging Fiducia ontving clubkadercoach met open armen

Meer mensen met meer plezier laten korfballen en blijvend de beste. Dat zijn de hoofdambities van het Koninklijk Nederlands Korfbalverbond (KNKV). Om deze doelen te behalen, stelt de bond de vereniging centraal en biedt het KNKV opleidingen aan trainers. Het uitdragen en uitvoeren van deze acties, die aansluiten bij de hoofdambities van het KNKV, sluit naadloos aan bij de taken die een clubkadercoach binnen een vereniging kan vervullen.

arrow_right_red.png (copy1)

Een van de doelen vanuit het kernteam van de KNKV is dan ook om in de aankomende periode groot in te gaan zetten op trainersbegeleiding. En een van de ambities hierbij is om minstens 50 verenigingen aan de slag te laten gaan met trainersbegeleiding. De hoofdtaak van een clubkadercoach is dan om binnen een vereniging trainersbegeleiding op te zetten en te zorgen dat het ook wordt geborgd. De clubkadercoach is dus de ideale schakel voor een vereniging om een start te maken met trainersbegeleiding.

Flexibel
Mathilde Twelkemeijer begon in maart 2019 als clubkadercoach bij korfbalvereniging Fiducia in Utrecht. Zij las de vacature, haar interesse was direct gewekt. “Het betrof een functie die mij heel interessant leek, daar wilde ik mij graag voor inzetten,” zo legt ze uit. Dat je als clubkadercoach flexibel moet zijn en veel werkzaam bent in de avonduren en op zaterdagen, was voor Twelkemeijer geen probleem. “Ik heb eerder als reisleider gewerkt en ben van oorsprong een buurtsportcoach, maar heb ook altijd verder gedacht dan de sport zelf. Op welke manier breng je iets tijdens trainingen en wedstrijden en hoe ga je daar als trainer mee om? Als ik nu terugkijk op mijn tijd bij Fiducia, kan ik zeggen dat de bewustwording van dit proces ook daar heel mooi is gelukt.”

Spannende kennismaking
Terug naar het begin, inmiddels twee jaar geleden en nog in het pre-coronatijdperk. Twelkemeijer ging vol enthousiasme en met goede moed voor negen uur per week aan slag met haar nieuwe baan. “Fiducia is een warme vereniging en dat heb ik als erg fijn ervaren, want ik stapte toch als nieuweling zomaar binnen. Hoe dat in zijn werk ging? Door gewoon aan te sluiten bij een vergadering. Ja, natuurlijk is zo’n moment spannend, omdat het toch wel erg fijn is als het onderling klikt. Zoiets kan je namelijk niet forceren. Maar ik werd gelukkig met open armen ontvangen, want zowel het bestuur als de verschillende commissies waren van mening dat er meer ondersteuning voor het kader was gewenst.”

Er heerste binnen de vereniging dus allesbehalve angst voor de intrede van de clubkadercoach, maar ook de eerste kennismaking met (de rest van) het kader was best wel even spannend voor Twelkemeijer. “Gelukkig was dat gevoel snel weg, omdat ook de overige vrijwilligers binnen Fiducia mij wilde ondersteunen. Ook zij stonden echt open voor mijn komst.”

Met welke opdracht ging jij aan de slag?
“Om de trainers en trainsters binnen Fiducia meer te gaan begeleiden op het pedagogisch didactisch vlak. Het was namelijk duidelijk dat meerdere jonge trainers handvatten nodig hadden om hun vrijwilligerswerk nog beter te kunnen uitvoeren. Daarnaast was het ook aan mij om ervoor te zorgen dat het kader meer gezien zou gaan worden. Dat het voor iedereen binnen en buiten de vereniging duidelijk zou worden dat het trainer of trainster zijn een echte functie betreft, die je er niet automatisch zomaar even naast doet.”

Twelkemeijer, zelf in haar vrije tijd actief als rugbyer, richtte zich niet op de sportspecifieke, maar vooral de sportgenerieke aanpak. “Ik heb wel eens meegedaan bij trainingen hoor, maar ik heb vooral geobserveerd en geanalyseerd. Als je langs de kant staat, gaat dat een stuk makkelijker. En als ik een trainer begeleid, moet diegene zich niet aangevallen voelen op zijn of haar kennis over korfbal, ik blijf daarin bewust neutraal. Ik lette daarom niet op de sportspecifieke aanpak en kon zodoende alle aandacht geven op het pedagogisch-didactische vlak. Op die manier voerde ik met elke trainer goede gesprekken. Niemand hoefde zich aangevallen te voelen op het sportspecifieke vlak. Mede daardoor kunnen we met elkaar terugkijken op een succesvolle tijd.”

Waarden
Stap voor stap leerde Twelkemeijer de vereniging beter kennen en kreeg ze meer en meer zicht op de heersende cultuur. Zo kwamen er vanzelf andere onderwerpen ter sprake. “Wat zijn bijvoorbeeld de waarden binnen de vereniging en hoe wil je die door laten sijpelen binnen het beleid,” zo legt ze uit. “Zolang zulke onderwerpen bespreekbaar zijn, is dat een signaal dat er over na wordt gedacht.” En met resultaat: tijdens haar aanwezigheid werd het gangbaarder dat meer leden het jeugdtrainerschap op zich namen, om zo ook een steentje aan de vereniging bij te dragen.

Ruim anderhalf jaar nadat Mathilde aan haar Fiducia-klus begon, trok ze in november 2020 voor het laatst de deur achter haar dicht bij de korfbalvereniging. “Ondanks de bijzondere coronaperiode, heb ik een heel seizoen mee kunnen draaien en verschillende individuele gesprekken met trainers kunnen voeren. Die trainersbegeleiding verliep redelijk goed en is altijd gedragen binnen de vereniging. Zodoende heb ik het bij mijn vertrek ook mooi achter kunnen laten en meerdere kaders kunnen creëren. Hoewel ik goed besef dat dit een proces is dat altijd door blijft gaan, er verschijnen immers steeds weer nieuwe jeugdtrainers. Nee, ik heb niet overwogen langer te blijven. Ook omdat mijn aanwezigheid vanwege de coronacrisis al met drie maanden was verlengd. Ik wilde de borging en de kernwaarden van Fiducia net iets steviger en scherper neerzetten en die verlenging zorgde dat ik daarvoor extra tijd kreeg.”

De geldende maatregelen en beperkingen maakte dat Twelkemeijer, nu werkzaam als welzijnscoach en participatiemedewerker, nog niet terug is geweest. “Maar als het weer kan, ga ik zeker op de tribune zitten bij Fiducia. Ik heb vrijwel iedereen leren kennen, stuk voor stuk vrijwilligers die er echt voor wilden gaan en daar ook tijd in willen blijven investeren. Zodoende kon ik mijn kennis en kunde volop inzetten. Fiducia heeft daar vanaf het eerste moment voor open gestaan.”